Het hardnekkige gerucht gaat dat De Maxima's ook bekendheid geniet bij koning Willem-Alexander en zijn vrouw, de naamgeefster van de band uit Den Hoorn die al twee decennia vrolijke muziek speelt.


De Rijksvoorlichtingsdienst wil niet bevestigen dat De Maxima's op de Spotify-lijst staat van het Koninkijk Huis. Dat mag de pret bij de vijfmansformatie echter niet drukken. Ze hebben koningin Maxima sowieso 'heel hoog zitten', zo laat de groep weten.

Wereldberoemd in Den Hoorn en omstreken heeft De Maxima's zijn 20-jarig jubileum inmiddels kracht bijgezet met twee lokale protestnummers. Liederen die moeten uitdrukken waar de gemiddelde inwoner zich mee bezighoudt en waarover de ergernis het grootst is, zoals de 'verdozing' van de Harnaschpolder en het centrumplan van Den Hoorn, dat na jaren gesteggel en juridische conflicten maar niet van de grond wil komen.

,,We zijn geen protestband, maar het dorp Den Hoorn gaat ons wel erg aan het hart", stelt Hans Vlaanderen, een van de oprichters en woordvoerder. Samen met de zestigers Ed Zuiderwijk (zang, akoestische gitaar, staande bas), Rob Keyzer (accordeon, zang), Leo van Battum (bas, akoestische gitaar) en Aad de Wit (drums) vormt de 62-jarige muzikant (zang, elektrische en akoestische gitaar, banjo en mandoline) De Maxima's.

Naar eigen zeggen 'een ervaren, maar nog steeds zeer enthousiaste band van vijf oudere jongeren. Die een veelal obscuur Nederlands en Engelstalig repertoire spelen, maar ook Frans- en Spaanstalige nummers niet uit de weg gaan'.

Twee decennia

Hans Vlaanderen was er dus bij toen twee decennia geleden een muzikale groep ontstond vanuit een personeelsband van een instelling voor mensen met een verstandelijk beperking in Den Haag. Vlaanderen: ,,Ik zat daarin en Ed Zuiderwijk speelde af en toe mee. Ed en ik spelen en zingen trouwens al zo'n 35 jaar met elkaar. Toen de personeelsband stopte, zijn we met Rob de Maxima's begonnen. Twintig jaar later spelen we nog steeds in een 'elektrische' vijf-mans bezetting, soms aangevuld met blazers", schetst Vlaanderen.

Hij is volgens eigen zeggen 'al van kleins af aan altijd erg geïnteresseerd in pop- en rootsmuziek en het betere Nederlandstalige lied'. ,,M'n eerste singletje was 'O Grote Beer' van het Cocktail Trio. Vanaf m'n 25ste ben ik zelf gitaar gaan spelen en zingen. Ik werkte toen op een dagactiviteitencentrum voor mensen met een verstandelijke beperking. Van hen heb ik veel geleerd qua onbevangenheid."

Hokje

De vijf bandleden weigeren zich in een hokje te laten stoppen door fans of media, zo verzekert Hans Vlaanderen. Ze treden als (feest)band dus ook niet in de voetsporen van Bob Dylan. ,,Nee joh. We zijn geen protestband, maar we houden wel van een geintje. En we vinden het leuk om de boel een beetje op te schudden met wat prikkelende teksten. Als ik het moet omschrijven: we zijn een zeer interactieve band met een heel breed repertoire, dat we aanpassen aan de gelegenheid. Noem ons een regioband met grote bekendheid in Den Hoorn en omstreken. We spelen dan ook in principe alleen binnen de straal Midden-Delfland, Westland, Delft en Den Haag. En als vriendendienst sporadisch ook elders in het land."

Verteller

De Maxima's speelt niet alleen op feesten en partijen, maar maakt ook zelf voorstellingen, soms met een verteller. Vlaanderen: ,,Zo hebben we acht jaar achter elkaar op het inmiddels ter ziele gegane festival Cult Royale gestaan, waarvoor we iedere keer een voorstelling maakten: van mini-opera en musical tot rondrit in de bus. Daarnaast schrijven we liedjes op thema's of voor gelegenheden, meestal gericht op de regio of op een gebeurtenis, op een pakkende melodie."

De vijf bandleden deinzen er evenmin voor terug om opvallende dingen te ondernemen. Zo zijn ze eind 2018 met een bus vol met trouwe fans, inclusief burgemeester Arnoud Rodenburg van Midden-Delfland, naar Den Hoorn op Texel geweest. ,,Daar hebben we opgetreden en zongen we liedjes over het wad en de polder."

De Maxima's is ook na twintig jaar nog springlevend. De band treedt 25 á dertig keer per jaar op. En er komt nog steeds nieuw werk uit. De nieuwste loten aan de muzikale stam zijn de twee protestliederen over Den Hoorn. Vlaanderen: ,,We hebben ze ten doop gehouden tijdens onze voorstelling Maxima's Lokaal, als onderdeel van de expositie 'Den Hoorn Dorp in Beeld', waarin we al onze regionale nummers met beelden hebben vertolkt."

Het eerste lied gaat zoals gezegd over de 'verdozing' van de Harnaschpolder. De lukraak neergekwakte bedrijfshallen op het bedrijventerrein langs de A4 zijn de band een doorn in het oog. Zelf spreken ze van 'grafzerkgrijze treurnis'. Om vervolgens te zingen: 'Wie roept er ho in Cittaslow?!'.

Centrumplan

Geïnspireerd door de actualiteit kwam er ook een kritisch lied over het almaar uitblijven van een goed centrumplan voor Den Hoorn. Inwoners wachten al meer dan tien jaar tevergeefs op uitbreiding en bijvoorbeeld een nieuwe supermarkt.

Vlaanderen kan erom lachen. ,,We waren zo lekker bezig dat we gelijk ook maar dit onderwerp op de korrel hebben genomen. Het houdt de gemoederen in het dorp tenslotte al jaren bezig. 'Het gat van het Den Hoorn' is de titel en de verwijzing naar het braakliggende stuk land waar het allemaal om te doen is. De bedoeling is dat daar een supermarkt komt, maar door de jarenlange vete tussen gemeente, projectontwikkelaar en betrokkenen is er nog altijd niks van de grond gekomen."

Volgens De Maxima's maakt het al lang niet meer uit wie er gelijk heeft, als het gaat om de slepende kwestie in het hart van Den Hoorn. ,,Dat weten die mensen zelf ook al lang niet meer. Maar laten ze iets doen! Sla ze met de koppen tegen elkaar totdat ze met een oplossing komen. En bouw dat gat vol. Of, vergeet anders dat hele plan, maai het gras en zet er een leuke muziektent neer: het Maxima Muziekpaviljoen. Spelen wij er elke zondagmiddag een moppie."

Sympathie

De twee protestliederen hebben Vlaanderen en de andere bandleden 'al veel sympathiebetuigingen van dorpsbewoners opgeleverd'.

Vlaanderen: ,,Met name van de bewoners van de Woudselaan en Lookwatering, die uitkijken op de blokkendozen langs de A4. Die kunnen zich helemaal vinden in onze teksten. En terecht. Wij vertolken op een muzikale wijze hun gevoelens."

Terug


 

AD 17 februari 2020